به گزارش کرمان ساکر؛ اکبری که از سهمیه‌های زیر ۲۵ سال تیم محسوب می‌شد، در فصول گذشته برابر تیم‌های بزرگی چون تراکتور تبریز و ذوب‌آهن اصفهان گلزنی کرده بود و همیشه از سوی مربیان مطرحی همچون محرم نویدکیا، سیروس پورموسوی، محمد ربیعی و ساکت الهامی مورد تحسین قرار گرفته بود.

نکته جالب اینجاست که ساکت الهامی در محافل خصوصی گفته بود:

«محمد اکبری در آینده پیراهن تیم ملی را بر تن خواهد کرد.»

اما با وجود چنین استعداد و پتانسیلی، تصمیم رسول خطیبی برای کنار گذاشتن اکبری، باعث شگفتی و انتقاد گسترده در بین اهالی فوتبال استان شد؛ تصمیمی که بسیاری آن را نمونه‌ای روشن از استعدادسوزی در فوتبال کرمان می‌دانند.

همین استعدادسوزی از ابتدای فصل سبب ایجاد گسلی عمیق بین هواداران رفسنجانی و خطیبی شد و نفرتی هشداردهنده را برانگیخت. کاملاً پیداست که حیف و میل بودجه رفسنجان در آغاز فصل، جولان دلال‌ها و بریز و بپاش‌های بی‌حساب و کتاب از جیب باشگاهی دولتی، به پای بنجل‌های پرمدعا و بی‌کارآمد، در مقابل قرارداد ناچیز اکبری، هیچ عقل سلیمی را قانع نمی‌کند. نتیجه‌ای جز بالا کشیدن طبقه‌ای تازه از نوکیسه‌ها به همراه نخواهد داشت و فوتبال کرمان هنوز هزینه این اشتباهات را می‌پردازد.

در حالی که اکبری بیرون از فهرست مانده بود، پسر خطیبی چند هفته پیش نخستین بازی خود در لیگ برتر را زیر نظر پدر انجام داد؛ تصمیمی که پرسش‌های زیادی را درباره معیار انتخاب بازیکنان در مس رفسنجان به وجود آورد.

حالا محمد اکبری به تیم صنعت نفت پیوسته و بار دیگر شاگرد سیروس پورموسوی شده است. این اتفاق نشان می‌دهد که حتی وقتی استعدادهای بومی کرمان قربانی تصمیمات اشتباه و سلیقه‌ای می‌شوند، با پشتکار و توانایی واقعی می‌توانند دوباره خود را نشان دهند و فوتبال استان را سر ذوق بیاورند.

اما مهم‌تر از همه اینکه حالا که رسول خطیبی بالاخره اخراج شده، اثرات «انتخابات بدش» در ابتدای فصل تازه دارد خودش را نشان می‌دهد؛ انتخاباتی که با کنار گذاشتن استعدادهای بومی، تکیه بر خریدهای بی‌کیفیت، تصمیمات دلال‌محور و مدیریت متزلزل، مسیر سقوط را برای مس رفسنجان هموار کرد. اخراج خطیبی شاید پایان یک اشتباه باشد، اما زخم‌هایی که از آن «انتخاب اشتباه» باقی مانده، هنوز فوتبال رفسنجان را رها نکرده است.